Nafpaktos, a city known since antiquity, got its name from the words “nafs” and “pignimi” which together mean “building a ship”. The first references to Nafpaktos date back to 1104 B.C., when the Dorians came to the region to build ships in order to cross over to the Peloponnese.

Its strategic geographical position, at the entrance of the Corinthian Gulf, made it a coveted location during both the Antiquity as well as Byzantine and modern times. .The city was originally inhabited by the Hesperian Lokrians, who lost power to the Athenians in 454 BC. During the Peloponnesian War, the Athenians used it as their naval base in western Greece for important military marine and land-based operations. Lokrians, Athenians, Messenians, Achaeans, Thebans, Macedonians and Aetolians alternate as rulers of Nafpaktos and shape its great long history. Lokrians, Athenians, Messenians, Achaeans, Thebans, Macedonians and Aetolians alternate as rulers of Nafpaktos and shape its great long history. In 338 BC, Nafpaktos became the seat of the Aetolian League and the venue where the respective councils were held. In 191 BC, Nafpaktos was besieged by the Romans and after the signing of a relevant treaty, power was handed to the Lokrians while it was politically subjected to the Roman colony in Patras.

The important role played by Nafpaktos during the early Byzantine era is also documented by the existence of strong fortifications, which the Byzantine historian Prokopios mentions already from the 6th century. In the mid-Byzantine era, there is more information about Nafpaktos. It is likely that after 880 AD Nafpaktos became the capital of the Byzantine thema (district) of Nikopolis, and the bishopric of Nafpaktos was upgraded to “Metropolis of the Old Continent”. At that time, the town also became one of the major ports for the Byzantine fleet of western operations and had a shipyard. The commercial capabilities of the port of Nafpaktos increased rapidly, and the city is referred to as a stopover on diplomatic trips to and from Istanbul.

After the fall of Constantinople to the Latins in 1204, Nafpaktos came for a short period under the control of the Venetians, who refer to it as the town of Nepanto (trs. Lepanto), while a few years later, under the 1210 Treaty, it was given to the Despot of Epirus, Michael I Angelos Komnenos Doukas. It is perhaps the period for which we have the most complete historical data on the town, thanks to two charismatic leaders who rose to the episcopal throne at the end of the 12th and early 13th centuries: Constantinos Manasis and Ioannis Apokafkos. Apokafkos in particular is a major source of information on the situation in the region of Nafpaktos at the beginning of the 13th century. He describes the town rather grimly. The population had declined and many had fled the town due to devastating natural disasters as well as the countless pirate raids. In 1294, Nikiforos I Angelos Komnenos Doukas gave Nafpaktos as part of a dowry to Philip I, Prince of Taranto, a member of the Angevins (Anjou) dynasty, who thereby solidified their command of the region for about half a century. Philip I fortified the city and minted currency to Western standards. The civil war between Andronikos II and Andronikos III Palaiologos over the fate of the Despotate of Epirus, and the campaign by Gautier de Brienne against the Catalans created a environment of insecurity and, gradually, an absence of leadership. In 1361, the Albanians, having defeated the forces of the Despotate of Epirus, were gradually advancing in Western Greece and in 1380 they conquered Nafpaktos.

After the handover of the town from the Albanians to the Venetians in 1407, Nafpaktos got new fortifications and the settlement took its current form, with the castle and the port. It is established as one of the most important commercial ports of the Ionian Sea. In 1499, war breaks out between the Ottoman Empire and Venice over the control of the Aegean Sea and the eastern Mediterranean in general. The Ottomans won and occupied all the Venetian possessions, including Nafpaktos. They strengthened the fortifications of the castle and the harbor even more and constructed many public buildings in the town and in the greater area, with the most important ones being the twin castles of Rio-Antirio, called the “small Dardanellians” at the mouth of the Corinthian Gulf.

As the Ottoman Empire became increasingly powerful and the risk of its expansion to the West became apparent, Europe’s leaders joined forces in order to face the threat and halt it. At the initiative of Pope Pius V, the Holy League (Sacra Liga Antiturca) was founded. Spain, Venice, Rome, Savoy, Malta, the Knights Hospitaller and Genova joined the coalition against the Ottomans. In October 1571, under the command of fleet-admiral, Prince Don Juan of Spain, the Christian fleet engaged in the famous Battle of Lepanto, which took place at the Acheloos river estuary, near the Echinades islands.

The Battle of Lepanto is one of the most important events of the early modern period. It took place off the entrance of the Gulf of Patras, near the islands of Echinades and it was considered as more of a Crusade. This was perhaps the last major battle between the Catholic Christian West and Islam. Firstly, the battle ended the Ottoman Empire’s plans of total domination in the Mediterranean Sea and its expansion to Italy and on the coasts of France and Spain. However, although it was particularly welcomed as a symbolic victory, the States comprising the Holy League (Spain, Venice, Genoa, the Knights Hospitallers of Malta and the Papal State) tried, each on their behalf, to conclude a peace Treaty with the Ottomans, in order to avoid disruptions in the smooth conduct of trade.

The victory of the Christian fleet was, therefore, of vital historical importance for the future of Europe, but it did not bring the desired results for the Greeks, who had hoped to get rid altogether of the Ottoman yoke. In 1687, the Venetians under general Morozini took over Nafpaktos temporarily until 1699, when they handed it back to the Ottomans, in accordance with the Treaty of Karlowitz. Nafpaktos was liberated in April 1829, under the Treaty signed by Augustine Kapodistrias, brother of Greek Governor Ioannis Kapodistrias, who remained in the region as a Deputy. After its liberation, many families of rebels, mainly from Souli, Epirus, settled in the city.

Scroll to Top


Αν δεν έχετε στοιχεία και επιθυμείτε να αποκτήσετε


Ανάμεσα στο Κρυονέρι και την Κάτω Βασιλική βρίσκεται η παραλία Λιμνοπούλα (δεν είναι οργανωμένη) με μια υπέροχη άμμο και πεντακάθαρα νερά, στη σκιά της Βαράσοβας.

Αρκετά απομονωμένη, αν την πετύχετε χωρίς κόσμο, θα απολαύσετε το πιο ήσυχο μπάνιο και θα νιώσετε την αυθεντικότητα και συγχρόνως την απλότητα της φύσης.

Άνω Χώρα

Η Άνω Χώρα (παλαιά ονομασία Μεγάλη Λομποτινά), το πιο γνωστό ίσως χωριό της περιοχής (έδρα παλαιότερα του Δήμου Αποδοτίας), είναι κτισμένο στα 1050μ. υψόμετρο, στις βόρειες πλαγιές του όρους Σύρτα. Γραφικό και πανέμορφο εντυπωσιάζει με τις φυσικές ομορφιές του, τα στενά λιθόστρωτα δρομάκια του στην παλιά αγορά, τα παραδοσιακά καφενεία και τον επιβλητικό ναό της Αγίας Παρασκευής. Δίπλα στην εκκλησία στέκεται ο «Καρνάβαλος» το μικρό παλιό πολύχρωμο λεωφορείο που ένωνε την Άνω Χώρα και την Κάτω Χώρα με τη Ναύπακτο μέχρι το 1983.

Τον Οκτώβρη όλο το χωριό αλλά και οι επισκέπτες μαζεύουν κάστανα. Γεύονται τσίπουρο και κάστανα στη «Γιορτή τσίπουρου και κάστανου» που γίνεται κάθε χρόνο στο δεύτερο δεκαήμερο του Οκτώβρη. Ο Νοέμβριος είναι ο μήνας των μανιταριών στην Άνω Χώρα και αγαπημένος προορισμός κάθε γευσιγνώστη. Τον Φεβρουάριο θα σας ενθουσιάσει  η «Γιορτή της Τσιγαρίθρας» Στήνονται ψησταριές και προσφέρονται στους επισκέπτες δωρεάν τσιγαρίθρες (μικρά κομματάκια χοιρινού κρέατος) με πατάτες και κρασί ή τσίπουρο.

Από το χωριό ξεκινάνε και όμορφες πεζοπορικές διαδρομές προς τα γύρω χωριά όπως η Κάτω Χώρα, η Αμπελακιώτισσα και τα Κρυονέρια. Για να σχεδιάσετε τις εξορμήσεις σας μπορείτε να ανατρέξετε για πληροφορίες στο πάρκο εναλλακτικών δραστηριοτήτων

Η Άνω Χώρα απέχει από τη Ναύπακτο περίπου 55 χλμ., από την Αθήνα 275 χλμ., από την Πάτρα 75 χλμ., από το Καρπενήσι 90 χλμ.,  και από τα Ιωάννινα 222 χλμ…

Άγιος Δημήτριος

Ο Άγιος Δημήτριος, παραλίμνιος πλέον οικισμός,  μετά τη δημιουργία του φράγματος του Ευήνου, αποκτά νέα ζωή και προοπτική, όπως και τα υπόλοιπα Ευηνοχώρια: Νεοχώρι, Αράχοβα, Κλεπά, Περδικόβρυση με θέα  στην πανέμορφη τεχνητή λίμνη. Το χωριό είναι χτισμένο στις βοριοδυτικές πλαγιές του όρους Αρδίνη με τα ωραία, διάσπαρτα  σπιτάκια του μέσα σε κήπους και καστανιές  Ένα πλέγμα χειμάρρων, ρεματιές,  δάση από βελανιδιές, καστανιές, κέδρα, πλατάνια, πουρνάρια και έλατα διαμορφώνουν έναν  καταπράσινο προορισμό, με πολλές επιλογές για εκδρομές, πεζοπορίας αλλά και διαδρομών με 4×4.   Στον Άγιο Δημήτριο το πρώτο Δεκαήμερο του Οκτώβρη διοργανώνεται η Γιορτή του Κάστανου όπου ψήνονται κάστανα και σερβίρονται τοπικά γλυκά του κουταλιού (κράνα, καρυδάκι, κεράσι) και τοπικά φαγητά. Διαθέτει τουριστικές υποδομές φιλοξενίας και εστίασης.


Κεφαλοχώρι του Δήμου Πλατάνου, προικισμένο με μια μοναδική φύση, χτισμένο στη δεξιά όχθη του ποταμού Ευήνου. Καταπράσινα βουνά, ήχοι από γάργαρα νερά, μία φρεσκάδα αέρα και μυρωδιές από τα αιωνόβια δέντρα χαρακτηρίζουν την περιοχή. Ο χείμαρρος Μέγα ρέμα χωρίζει την Κλεπά σε δυο συνοικίες, την Άνω και την Κάτω Κλεπά. Η Άνω Κλεπά ακουμπά στο βουνό Κοκκινιάς και η Κάτω Κλεπά στις δυτικές πλαγιές του βουνού Ξεροβούνι. Το υψόμετρο του χωριού ορίζεται περίπου στα 780μ.

Όσες είναι οι συνοικίες του χωριού (4) τόσες είναι και οι ενορίες. Ένα πέτρινο γεφύρι με την ομώνυμη ονομασία γεφύρι των Στενών βρίσκεται στα στενά της Κλεπάς και είναι ένα από τα πιο όμορφα αξιοθέατα του χωριού. Στα παλαιότερα χρόνια  έφερνε σε επικοινωνία τους κατοίκους του χωριού με τα απέναντι χωριά Κρυονέρια, Ελατόβρυση κ.α.. Πάνω από το γεφύρι υπάρχουν τα απρόσιτα βράχια της Αποκλείστρας της Κλεπάς που την περίοδο της Τουρκοκρατίας πολλοί κάτοικοι κρύβονταν για να γλιτώσουν από τους Τούρκους. Τώρα πλέον εδώ συναντάς σπάνια αρπακτικά πτηνά, όπως οι αετοί και τα γεράκια.

Στην περιοχή Κοκκινιά υπάρχει το σπήλαιο της Γαβαθότρυπας με μοναδικούς σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Κάνεις δεν πρέπει να χάσει την επίσκεψη στην Δρακοσπηλιά που βρίσκεται στο Ξεροβούνι ενώ προτείνεται ανεπιφύλακτα η πεζοπορία προς την κορυφή «Κούκουρος» μέσα από μια μοναδική διαδρομή 25 λεπτών μέσα από ελατοδάσος.

Επισκεφθείτε έναν ορεινό παράδεισο με  πληθώρα επιλογών για χαλάρωση και επαφή με την φύση. Διαθέτει τουριστικές υποδομές φιλοξενίας και εστίασης.


Ο οικισμός είναι κτισμένος στο βόρειο όριο του στενού Ρίου – Αντιρρίου πάνω στο ακρωτήρι του Αντιρρίου. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Μολύκριον Ρίον από την αρχαία πόλη Μολύκρεια ή Μολυκρία που βρισκόταν σε κοντινή απόσταση (πρόκειται για τον αρχαιολογικό χώρο στη θέση Ελληνικά, στη Βελβίνα Ναυπάκτου).

Μετά την οθωμανική κατάκτηση το Αντίρριο απέκτησε στρατηγική σημασία λόγω της ανέγερσης του ομώνυμου κάστρου εκεί και έγινε στόχος αρκετών πολεμικών επιχειρήσεων: συγκεκριμένα το 1603 κατελήφθη προσωρινά από τους Ιωαννίτες ιππότες ενώ τα επόμενα χρόνια το κάστρο καταστράφηκε κατά τη διάρκεια των Βενετοτουρκικών πολέμων για να επισκευαστεί από τους Βενετούς. Αργότερα πέρασε εκ νέου υπό οθωμανική κυριαρχία, στην οποία παρέμεινε σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης μέχρι το 1829, έτος κατά το οποίο απελευθερώθηκε.

Σήμερα ο οικισμός είναι συγκοινωνιακός κόμβος της Δυτικής Στερεάς με την Πελοπόννησο. Η σύνδεση γίνεται με φέρρυ μπόουτ που εκτελεί το δρομολόγιο Αντιρρίου – Ρίου, αλλά και με την σύγχρονη καλωδιωτή γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου.

Με θέα το Ρίο και τη γέφυρα του Ρίου -Αντιρρίου μπορείτε να απολαύσετε το μπάνιο σας στην παραλία του Αντιρρίου. Στο Αντίρριο θα βρείτε εύκολα πάρκινγκ, θα φάτε φαγητό από νοικοκυρεμένα μαγαζάκια, θα κάνετε βόλτα με ποδήλατο, θα περπατήσετε αλλά και θα αγναντέψετε τον πατραϊκό κόλπο. Το Αντίρριο διαθέτει ξενοδοχειακές μονάδες απέχει 9χλμ. από τη Ναύπακτο.


Η Μακύνεια είναι ένα θαυμάσιο παραθεριστικό κέντρο με ωραιότατες παραλίες και πεντακάθαρες θάλασσες, οι οποίες φημίζονται για την ψιλή άσπρη άμμο, καθώς και για τα ζεστά και ρηχά γαλάζια τους νερά. Ιδιαίτερα  γραφικό το λιμανάκι με τους ψαράδες που τροφοδοτούν με φρέσκο ψάρι και θαλασσινά τις φημισμένες ψαροταβέρνες  του χωριού.

Βορειότερα του χωριού βρίσκεται και το μικρό θέατρο της αρχαίας πόλης της Μακύνειας (το καλοκαίρι φιλοξενούνται συχνά θεατρικές παραστάσεις). Γραφικοί οι συνοικισμοί Αγραπιδόκαμπος με τη γνωστή λουτροπηγή ιδιαίτερα την άνοιξη, καθώς και η Ρίζα στα ριζά της Κλόκοβας. Στο βόρειο σημείο του κάμπου του Αγραπιδόκαμπου βρίσκεται σε πανοραμική τοποθεσία ανάμεσα σε γέρικες βελανιδιές η Εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής.

Ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να ασχοληθεί με θαλάσσια σπορ, ιππασία, πεζοπορία στο βουνό της Κλόκοβας και να επισκεφθεί τον βοτανικό κήπο Ζέλιου. Απέχει 13χλμ. από τη Ναύπακτο και 4,5χλμ. από το Αντίρριο.


Η Αράχωβα είναι ένα μικρό ορεινό χωριό του Δήμου Ναυπακτίας, στα σύνορα του με τον νομό Ευρυτανίας. Είναι κτισμένη αμφιθεατρικά στις πλαγιές της οροσειράς των Βαρδουσίων με πανοραμική θέα προς την Ευηνολίμνη, διαθέτει άφθονα τρεχούμενα νερά, πυκνή βλάστηση από έλατα, πλατάνια, καρυδιές, καστανιές και κερασιές. Τα παλιά σπίτια χτισμένα από σχιστόλιθο στην πλειονότητά τους, παρουσιάζουν ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον αντιπροσωπεύοντας ένα ευρύ φάσμα της παράδοσης με πολλές επιρροές απ’ την αρχιτεκτονική της Ηπείρου. Στο κέντρο του χωριού, βρίσκεται το αρχοντικό των Σισμαναίων χτισμένο στα 1898 και σε μικρή απόσταση το σχολείο του χωριού στο οποίο σήμερα λειτουργεί λαογραφικό μουσείο. Αξίζει μια εκδρομή στην κρυσταλλένια Μεγάλη Βρύση που περικλείεται από αιωνόβια πλατάνια και μια τεράστια σπηλιά από την οποία πηγάζει το νερό.

Η Αράχωβα είναι ένα χωριό για κάθε εποχή του χρόνου, προσφέροντας εικόνες σπάνιας ομορφιάς. Φθινόπωρο, χειμώνα, άνοιξη και καλοκαίρι το τοπίο είναι μαγευτικό καθώς η φύση προσφέρει απλόχερα μια πανδαισία χρωμάτων. Τόσο στο χωριό όσο και στα χωριά γύρω από την Ευηνολίμνη υπάρχει πληθώρα ενοικιαζόμενων δωματίων και ξενοδοχείων όπου πάντα με επαγγελματισμό και μεράκι προσφέρονται υπηρεσίες υψηλής ποιότητας. Στην Αράχωβα αλλά και στα γύρω χωριά εδρεύουν επιχειρήσεις εστίασης καφέ και παραδοσιακών προϊόντων.

Απέχει 83 χλμ. από την Ναύπακτο, 104 χλμ. από Λαμία (μέσω Καρπενησίου) και 61 χλμ. από το Θέρμο. Για περισσότερες πληροφορίες.


Η Ελατού είναι ένας ειδυλλιακός προορισμός απόδρασης, σε υψόμετρο 1.050μ., στις κατάφυτες πλαγιές της κορυφής Κερασοβούνι. Εδώ πραγματικά  η φύση κλέβει την παράσταση. Έλατα εναλλάσσονται με καστανιές, πουρνάρια, βελανιδιές και μηλιές και σας καλούν για ενδιαφέρουσες εξορμήσεις στη φύση και υπαίθριες δραστηριότητες.

Στο κέντρο του οικισμού  δεσπόζει η εκκλησία, αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, που χτίστηκε το 1864 από Ηπειρώτες μαστόρους. Περπατώντας στα πλακόστρωτα δρομάκια είναι ευκαιρία να απολαύσετε αυθεντικό ελληνικό καφέ αλλά και να ανακαλύψετε τοπικές γεύσεις (αρωματικό μέλι, πίτες, μαρμελάδες, φρεσκοζυμωμένο ψωμί, ψητά κλπ.) στα καταστήματα του χωριού.

Στην περιοχή ο επισκέπτης συναντά επίσης πολλά ξωκλήσια, χτισμένα σε τοπία ασύγκριτης ομορφιάς, όπως της Ζωοδόχου Πηγής στις Καμάρες, της Αγίας Σοφίας και του Αϊ- Λια στην ομώνυμη κορυφή της Ομάλιας.

Αν κάνετε διαδρομές 4χ4 από το κέντρο της Ελατούς ζητήστε να σας δείξουν το χωμάτινο δρόμο για Αλεποχώρι (11 χλμ.). Από εδώ θα βγείτε στο ύψωμα «Χαρατσί» και θα συνεχίσετε για την κορφή Ομάλια όπου υπάρχει ένα υπέροχο οροπέδιο με θέα περιφερειακή στα βουνά και τον Κορινθιακό κόλπο.


Γνωστή και με την παλαιότερη  ονομασία της  Κοζίτσα, είναι ένα χωριό πνιγμένο και αυτό στο πράσινο όπως τα περισσότερα χωριά στην περιοχή. Σε μικρή απόσταση από την Άνω Χώρα, με τη βραχώδη κορυφή Τσεκούρα να κυριαρχεί στο τοπίο,  έχει θέα στο άγριο φαράγγι Κάκαβου όπου βρίσκεται το περίφημο πέτρινο γεφύρι.  Για τους λάτρεις της φύσης και της ηρεμίας, αποτελεί ιδανική επιλογή για μια αναζωογονητική εξόρμηση μακριά από το κλεινόν άστυ. Εδώ τα πράγματα είναι απλά  και οι ρυθμοί σαφώς πιο χαλαροί. Απαραίτητη η επίσκεψή σας στο περίφημο μοναστήρι της  Παναγίας της Αμπελακιώτισσας στο οποίο φυλάσσονται εξαιρετικά κειμήλια, όπως είναι η εικόνα της Παναγίας και ο επιτάφιος της κεντήστρας Μαριώρας (1735).

Κάτω Χώρα

Η Κάτω Χώρα (πρώην Μικρά ή Κάτω Λομποτινά)  είναι χτισμένη στις νότιες υπώρειες της οροσειράς της Ομάλιας, ανάμεσα σε δυο χείμαρρους που ενώνονται και σχηματίζουν το ρέμα Λομποτιανίτικο. Ο Περαλόγγος με τις καστανιές, οι κατάφυτες πλαγιές από πουρνάρια, κέδρα, έλατα, πλατάνια και στην κορυφή του χωριού το Κεφαλάρι με τα έλατα, τα κοντοπούρναρα, τα κέδρα, τις καστανιές είναι η αποθέωση της φύσης. Πιο μικρό χωριό από την Άνω Χώρα, είναι όμως εξίσου όμορφο και πιο ήσυχο και είναι ιδανικό σημείο για πεζοπορικές εξορμήσεις. Τα πέτρινα και ξύλινα σπιτάκια που µοιάζουν µε ελβετικά chalets, τριγυρισµένα από την πυκνή ορεινή βλάστηση, συνδέουν µια παραµυθένια εικόνα. 


Το όνομά της στα σλαβικά σημαίνει περιοχή με πολλά νερά και βρίσκεται ανατολικά του ενετικού λιμανιού. Στα δυτικά της παραλίας υπάρχει παιδική χαρά και στα κρυστάλλινα τρεχούμενα  νερά, πάπιες και κύκνοι δείχνουν απόλυτα εξοικειωμένοι  με τους περαστικούς!

Χαρείτε ξέγνοιαστες διακοπές στην παραλία με ξαπλώστρες, ομπρέλες, παιχνίδια θαλάσσης και ναυαγοσώστη. Για τους λάτρεις των extreme sports θεωρείται μία από τις καλύτερες και ασφαλέστερες παραλίες για kite στην Ελλάδα. Τα ζεστά και ρηχά νερά καθιστούν την παραλία κατάλληλη και για αρχάριους κυρίως όταν φυσά βοριάς. Μπορείτε να νοικιάσετε τον απαραίτητο εξοπλισμό και να απολαύσετε την μοναδική εμπειρία του kiteboarding.

Υπάρχουν  πολλές  επιλογές σε ξενοδοχεία, ουζερί, καφετέριες και ταβέρνες κάτω από τα αιωνόβια βαθύσκιωτα πλατάνια. Ειδυλλιακή παραλία για ρομαντικούς περιπάτους  αγναντεύοντας τον ήλιο που χάνεται, εκεί που η θάλασσα συναντά τον ουρανό.

Γραμμένη Οξυά

Η Γραμμένη Οξυά, είναι κρυμμένη  σε αγκαλιές βουνών και δασών, όπου το μόνο αγαθό (όπως έχει γραφεί) που έχει σε αφθονία είναι η άγρια ομορφιά των τοπίων της. Όλη η περιοχή αποτελεί ένα μνημείο φυσικής ομορφιάς!  Φυσικό τοπίο απείρου κάλλους που δεν έχει αλλοιωθεί στο παραμικρό από την ανθρώπινη παρέμβαση. Εδώ βρίσκεται το νοτιότερο δάσος οξυάς στην Ευρώπη, στα βόρεια του χωριού και εκτείνεται  έως την κορυφή του βουνού της Οξυάς, τη Σαράνταινα, στην καρδιά της Ρούμελης.

Το ορεινό αυτό μικρό χωριουδάκι της Αιτωλοακαρνανίας βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές των Βαρδουσίων, χτισμένο στα 1.130 μέτρα. Ελάχιστους κατοίκους θα συναντήσετε τον χειμώνα, αλλά εκατοντάδες το καλοκαίρι. Η μικρή πλατεία του χωριού, αποτελεί σημείο αναφοράς για μικρούς και μεγάλους ιδιαίτερα τον Αύγουστο.

Μυρωδιές  από αναμμένο τζάκι αλλά και από τις σούβλες που στροβιλίζουν ντόπια κρέατα και το περίφημα ψητά σιγοψημένα  στον φούρνο δελεάζουν τους επισκέπτες του χωριού.

Σε υψόμετρο 1740 μ. βρίσκεται το ορειβατικό καταφύγιο της Οξυάς. Το καταφύγιο “Λ. Ευταξίας», λειτουργεί και είναι αρκετά οργανωμένο.

Ιδιαίτερα προσφιλείς είναι οι πεζοπορικές διαδρομές της περιοχής.

Η πρόσβαση από τη Ναύπακτο, αφού περάσετε τα χωριά Κάτω Δάφνη – Πευκάκι – Φιλοθέη – Διασταύρωση κατευθύνεστε για μονή Βαρνάκοβας – Κροκύλειο – Πενταγιοί – Αρτοτίνα – Γραμμένη Οξυά. Από την Ε.Ο Λαμίας-Καρπενησίου και αφού περάσετε τη Μακρακώμη, θα κατευθυνθείτε προς το χωριό Γαρδίκι Ομιλαίων και θα συνεχίσετε για Γραμμένη Οξυά.


Σκαρφαλωμένη στα βουνά της ορεινής Ναυπακτίας, κτισμένη σε δύο αντικριστές πλαγιές, σε υψόμετρο 760 μέτρων, αποτελεί μία πρόταση για όσους ψάχνουν διέξοδο στη φύση  και μια ανάσα ελευθερίας μακριά από τα αστικά κέντρα, μόλις 39 χλμ. Από τη Ναύπακτο. Η φύση πραγματικά εντυπωσιακή με πυκνά δάση από έλατα, κέδρους, καστανιές, δρυς και πουρνάρια, με τους τέσσερις χείμαρρους που τη διασχίζουν, τα φαράγγια, την ξακουστή Δρακόβρυση, τον παλιό νερόμυλο και τις αναρίθμητες βρύσες με τα δροσερά νερά τους. Τα πετρόκτιστα σπίτια εντάσσονται αρμονικά στο φυσικό τοπίο, αναδεύοντας μνήμες μόχθου και εικόνες αγροτικής ζωής  μιας άλλης εποχής.

Οι κάτοικοι του χωριού κρατούν αναλλοίωτες τις παραδόσεις τους και κάθε χρόνο στις 26 Ιουλίου διοργανώνουν πανηγύρι που προσελκύει πολλούς επισκέπτες και κατοίκους από τα γύρω χωριά. 

Λίγα λεπτά βόρεια του Παλαιοπύργου βρίσκεται η «Αγία Κυριακή», τοποθεσία κατάφυτη από έλατα σε υψόμετρο άνω των χιλίων μέτρων, όπου υπάρχει και η ομώνυμη εκκλησία. Πρόκειται για ένα ανυπέρβλητης ομορφιάς τοπίο μέσα στο πράσινο και διαίτερα αγαπημένος προορισμός για τους λάτρεις των μανιταριών.

Κάτω Βασιλική

Στη σκιά της  ανατολικής Βαράσοβας βρίσκεται ο παραθαλάσσιος οικισμός της Κάτω Βασιλικής. Αποτελεί πόλο έλξης για πολλούς παραθεριστές, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες  καθώς διαθέτει υπέροχες παραλίες (Κάτω Βασιλικής και Λιμνοπούλας), όμορφη φύση και σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους. 

Στον λόφο της Αγίας Τριάδας,  ανατολικά του οικισμού, σώζονται τα ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας πόλης «Χαλκίς», για την οποία γίνεται αναφορά στην Ιλιάδα του Ομήρου. Στη νοτιοανατολική πλευρά της Βαράσοβας διασώζονται τμήματα από τα επιβλητικά τείχη του οχυρού κάστρου της Παγκάλης που αποτελούσε καταφύγιο για τους κατοίκους, σε περίπτωση εχθρικής απειλής.  

Η μεγάλων διαστάσεων τρίκλιτη παλαιοχριστιανική βασιλική δεσπόζει στον λόφο της Αγίας Τριάδας. Ο ναός  κτίστηκε τον 5ο ή τον 6ο μ.Χ. αιώνα και εντός της παλαιοχριστιανικής εκκλησίας υπάρχουν ερείπια ενός μικρότερου βυζαντινού ναού με αποθηκευτικό χώρο, τράπεζα, κελιά καθώς και κοιμητήριο.

Από την Κάτω Βασιλική μπορείτε να επισκεφθείτε με καΐκι την εγκλείστρα του Αγίου Νικολάου στη Βαράσοβα, ενώ σε μικρή απόσταση από τον οικισμό βρίσκεται και ο βυζαντινός ναός της Παναγίας της Παναξιώτισσας.

Κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου, του Σωτήρος, ο Πολιτιστικός & Μορφωτικός Σύλλογος Βασιλικής διοργανώνει στην παραλία του χωριού τη «Γιορτή της Τράτας». Κατά τη διάρκεια της γιορτής, οι συμμετέχοντες έχουν την ευκαιρία να καλάρουν μια παραδοσιακή τράτα, να δοκιμάσουν ψητές σαρδέλες και να διασκεδάσουν σε ένα μοναδικό παραδοσιακό γλέντι.

Το παραθαλάσσιο χωριό της Κάτω Βασιλικής αποτελεί ένα διαχρονικό τουριστικό θέρετρο για τους λάτρεις του απλού, του χαλαρού και του ήρεμου τρόπου διακοπών. Απέχει από τη Ναύπακτο 28 χλμ., από την Πάτρα 30χλμ. και από το Μεσολόγγι 23 χλμ.


Τα Κρυονέρια Ορεινής Ναυπακτίας αποτελούν έναν καταπράσινο παράδεισο στα 1.200μ. υψόμετρο, που συνδυάζει τη φύση με τον πολιτισμό και εντυπωσιάζει τον επισκέπτη με την ομορφιά και τη γραφικότητά του. Με μία επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο Κρυονερίων μπορεί να ανακαλύψει κανείς την μακρόχρονη και πλούσια ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά του χωριού.

Τον Αύγουστο πραγματοποιείται η Γιορτή Μελιού και Καρυδιού στην πέτρινη πλατεία του χωριού. Είναι μία ξεχωριστή μέρα χαράς καθώς οι ξενιτεμένοι γυρίζουν στο χωριό για τις καλοκαιρινές διακοπές, ανταμώνουν φίλοι και συγγενείς, και στο παραδοσιακό καφενείο του χωριού γίνονται από νωρίς ετοιμασίες.

Τόσο οι κάτοικοι του χωριού, όσο και οι επισκέπτες απολαμβάνουν τους περιπάτους ανάμεσα στα έλατα αλλά και τις πεζοπορίες προς τον Ι.Ν. Προφήτη Ηλία, την ανάβαση στο Όρος Τσεκούρα με την βουνοκορφή να βρίσκεται σε υψόμετρο 1.732μ. και μια θέα που σε αποζημιώνει. Μία από τις πιο ευχάριστες διαδρομές είναι προς το παρατηρητήριο Περγάρι, το οποίο είναι γνωστό για την μαγευτική θέα του στην Ευηνολίμνη, με τον ήλιο να χάνεται πίσω από τα βουνά κατά το ηλιοβασίλεμα. Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου, στη θέση «Σέλπερη».

Τα Κρυονέρια είναι ιδανική επιλογή   για τους λάτρεις του ποδηλάτου βουνού, όσο και για τους λάτρεις των off road διαδρομών, καθώς υπάρχουν εντυπωσιακές εκτός ασφάλτινου δρόμου διαδρομές μέσα στο δάσος για αυτοκίνητα 4×4 και για μοτοσυκλέτες off road.

Η περιοχή διαθέτει  οργανωμένες τουριστικές υποδομές και απέχει περίπου 49χλμ. από τη Ναύπακτο.


Ο Παλαιόπυργος (πρώην Βελβίτσαινα) απλώνεται στους δυτικούς πρόποδες του βουνού Βλασινιάς. Η ονομασία του οφείλεται στον παλιό Πύργο (Κούλια του Καναβού ή Καναβόπυργος) που βρίσκεται στην αγροτική περιφέρεια Μαραθιάς (τσιφλίκι των Καναβαίων, αρχοντικής οικογένειας των Κραβάρων).

Σήμερα το χωριό αποτελείται από 8 μαχαλάδες (συνοικίες) και έχει 17 εκκλησιές. Υπήρχαν ακόμα 4 μύλοι σε διάφορα σημεία καθώς και ανεμόμυλος στον αυχένα Ανεμάκης (Ανεμάκι). Πρόκειται για αντιπροσωπευτικό δείγμα κτιρίων ειδικής χρήσης, σημαντικά για την μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής. Ως τμήματα ενός ευρύτερου γεωγραφικού χώρου με νερόμυλους, αποτελούν μαρτυρία της βιοτεχνικής δραστηριότητας και της οικονομικής ζωής της περιοχής.

Οι υδάτινοι πόροι και οι πάμπολλες πηγές του χωριού κατέστησαν δυνατή την ανάπτυξη της γεωργίας και κτηνοτροφίας και συντέλεσαν στη δημιουργία ενός μοναδικού καταπράσινου τοπίου με λιβάδια και κοιλάδες μοναδικής ομορφιάς.

Όσοι επισκέπτονται τη  «Γιορτή Κερασιού» που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στις αρχές Ιουνίου έχουν  την ευκαιρία να δοκιμάσουν κεράσια δροσερά, κερασόπιτες και γλυκό του κουταλιού.

Η περιοχή απέχει από τη Ναύπακτο 24 χλμ.


Ο Πλάτανος είναι ένα παραδοσιακό κεφαλοχώρι της ΒΔ Ναυπακτίας, στην πλαγιά του βουνού Αλωνάκι, σε υψόμετρο 850μ. υπό τη σκέπη ενός πυκνού δάσους με συστάδες έλατου και  φυλλοβόλα δέντρα (φτελιές, αγριομηλιές, σφεντάμια, βελανιδιές κ.ά.), στην καρδιά της περιοχής των Κραβάρων. Τα πετρόκτιστα διώροφα αρχοντικά με τα εντυπωσιακά λιθανάγλυφα, τα λιθόστρωτα καλντερίμια και η γραφική πλατεία με τον επιβλητικό ναό του Αγίου Νικολάου μαρτυρούν την ευμάρεια των κατοίκων του, ιδιαίτερα στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ου αι.. Ένα τεράστιο πλατάνι που υπήρχε στη θέση Μεγάλη Βρύση, έδωσε το όνομά του στο υπέροχο αυτό χωριό της ορεινής Ναυπακτίας.

Στη γραφική πλατεία του χωριού θα συναντήσετε το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης και το Λαογραφικό Μουσείο. Στον Πλάτανο υπάρχουν τουριστικές υποδομές και θα γευτείτε καλό, σπιτικό παραδοσιακό φαγητό στα καταστήματα της περιοχής.

Ανεβαίνοντας προς την κορυφή του όρους Αλωνάκι, θα απολαύσετε μια υπέροχη θέα προς τον ποταμό Εύηνο. Πάνω από τον Πλάτανο, ανάμεσα σε αιωνόβια πουρνάρια, δεσπόζει το ξωκλήσι των Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Περπατήστε το μονοπάτι από τον Πλάτανο μέχρι το γεφύρι της Αρτοτίβας (Αχλαδόκαστρο),  είναι στο μεγαλύτερο μήκος του πετρόχτιστο , άνετο και βρίσκεται σε αρκετά καλή κατάσταση.

Επίσης, ο παλιότερα ξεχωριστός οικισμός, Κάτω Πλάτανος, σήμερα ανήκει στον Πλάτανο και προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία για βόλτα, αφού βρίσκεται μόλις 10 λεπτά πιο κάτω, στη νοτιοανατολική πλευρά του όρους Αλωνάκι. 

Αφού αφήσετε πίσω σας τον Πλάτανο, μετά από 10χλμ., φτάνοντας σε υψόμετρο περίπου 1.200μ., θα συναντήσετε ένα από τα ιστορικότερα χάνια της Ελλάδας: το Χάνι του Λιόλιου, το οποίο στέκεται εκεί ανάμεσα στα έλατα από το 1819. Συστήνεται δε και για το φαγητό του, ειδικά αν πάτε χειμώνα, καθώς θα βρείτε αγριογούρουνο στιφάδο, γίδα βραστή, χειροποίητες πίτες, αλλά και κρασί και τσίπουρο δικής τους παραγωγής.

Η περιοχή απέχει 50χλμ. από τη Ναύπακτο και 27χλμ. από το Θέρμο.


Η Σίμου, ανέκαθεν κεφαλοχώρι (παλαιότερα έδρα του Δήμου Πυλήνης), είναι σκαρφαλωμένη στις ΝΔ υπώρειες του βουνού Καλπάκι. Θεωρείται το κατεξοχήν μαστοροχώρι της Ναυπακτίας και διακρίνεται για την αρχιτεκτονική των σπιτιών της. Στο κέντρο του χωριού δεσπόζει το παραδοσιακό τριώροφο πετρόκτιστο κτίριο όπου στεγαζόταν το Δημαρχείο και σήμερα ανακατασκευάζεται για να δημιουργηθεί παραδοσιακός ξενώνας.

Η Σίμου ήταν ωστόσο γνωστή στην ευρύτερη περιοχή για τους ντόπιους κτιστάδες. Βγαίνοντας από το χωριό θα συναντήσετε την πετρόκτιστη Βρύση Λιοντάρι και σε μικρή απόσταση την Τρανή Βρύση. Σε μικρή απόστσταση  βρίσκεται, επίσης,  ο νερόμυλος  του Γιαννιά  Μπουλέ. Επίσης επισκεφθείτε τη θέση «Χαϊκάλι» με τα πέτρινα χαλάσματα και τα πολλά καλοδιατηρημένα αλώνια.

Απαραίτητος σταθμός στην περιήγησή σας ο συνοικισμός Κάμπος Σίμου. Στα νότια του οικισμού είναι ο χείμαρρος Πόριαρης που ακολουθώντας δυτική κατεύθυνση καταλήγει στον Εύηνο ποταμό. Οι ντόπιοι αποκαλούν τον οικισμό Σιμόκαμπο και σημαντικότερο αξιοθέατό του είναι το πέτρινο γεφύρι στον Πόριαρη, κτισμένο περίπου το 1885. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται η Λουτροπηγή Στάχτης. Η γύρω περιοχή είναι κατάφυτη από πλατάνια, πουρνάρια, κουτσουπιές, βελανιδιές και αποτελεί φυσικό καταφύγιο πολλών ενδημικών ειδών όπως ζαρκάδια, αγριογούρουνα και άλλα ζώα και πτηνά.

Τα βουνά και οι λόφοι μαζί με τα πέτρινα γεφύρια κατά μήκος του ποταμού Εύηνου και του όρους Κότσαλου είναι κατάλληλα για ορειβατικές και πεζοπορικές διαδρομές. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συρματογέφυρα στην τοποθεσία Δοσούλα – Κάμπος Στράνωμας, στον Εύηνο ποταμό γνωστή ως Καρέλι.

Στον Κάμπο Σίμου υπάρχουν τουριστικές υποδομές και η δυνατότητα για ιππασία. Η περιοχή απέχει 33χλμ. από τη Ναύπακτο, 505 χλμ. από τη Θεσ/νίκη και 239 χλμ. Από την Αθήνα.


Η παραλία Ψανή βρίσκεται στα δυτικά, σε απόσταση αναπνοής από  το ενετικό λιμάνι της Ναύπακτου. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού δεν επιτρέπεται η  κυκλοφορία αυτοκινήτων και έτσι προσφέρει ασφάλεια στους περιπατητές και τους ποδηλάτες. Κάθε καλοκαίρι τοποθετείται ράμπα (sea trac) για τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες  στον χώρο της πλαζ ενώ διαθέτει και ναυαγοσώστη. Η παραλία της Ψανής είναι ιδανική για οικογένειες με μικρά παιδιά καθώς έχει  βοτσαλωτή ακρογιαλιά, με κρυστάλλινα, αβαθή νερά και παιδική χαρά. Καλόγουστα ξενοδοχεία, εστιατόρια, ταβέρνες, καφενεία και ζαχαροπλαστεία  καλύπτουν κάθε προτίμηση.

Συστήνεται για μπάνιο όταν φυσά μαΐστρος ή ελαφρύς βοριάς. Εκτός από το καλοκαίρι, τις υπόλοιπες εποχές του χρόνου προσφέρεται για περιπάτους και ποδήλατο στον παραλιακό δρόμο με τα πλατάνια και θέα τη γέφυρα του Ρίου-Αντιρρίου.


O οικισμός Κρυονερίου αποτελεί διαμέρισμα της κοινότητας Γαλατά του Δήμου Ναυπακτίας. Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Βαράσοβα, δίπλα στις εκβολές του ποταμού Εύηνου. Το παραλιακό του μέτωπο Κρυονερίου εκτείνεται από τον Άγιο Νικόλαο Βαράσοβας έως την παραλία «Καβουρότρυπα» και αποτελεί τουριστικό θέρετρο με επιχειρήσεις αναψυχής, εστίασης και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Το Κρυονέρι φημίζεται για την οργανωμένη παραλία του, η οποία βραβεύεται επί σειρά ετών με γαλάζια σημαία. Στην παραλία καταλήγει η παλιά σιδηροδρομική γραμμή Αγρινίου-Μεσολογγίου-Κρυονερίου του ιστορικού Σιδηρόδρομου Βορειοδυτικής Ελλάδας (ΣΒΔΕ), όπου στον μόλο φορτώνονταν τα βαγόνια σε καράβι για τη μεταφορά τους στην Πάτρα.

Το Κρυονέρι αποτελεί αγαπημένο προορισμό για θαλάσσια σπορ. Η παραλία Κρυονερίου προτιμάται από windsurfers και kitesurfers από όλο τον κόσμο. Οι καταδύσεις και το ψάρεμα αποτελούν πάντα επιλογή για τον επισκέπτη. Αξέχαστη αλλά ασφαλή εμπειρία για τους τολμηρούς είναι η πτήση με αλεξίπτωτο πλαγιάς.

Το όρος Βαράσοβα ύψους 917 μέτρων γνωστό και ως το «Άγιο Όρος» της Αιτωλοακαρνανίας, λόγω των πολλών ναϋδρίων,  μονών (με γνωστότερη την Εγκλείστρα του Αγίου Νικολάου) και τα ασκηταριών που αναπτύχθηκαν κατά τη περίοδο του Βυζαντίου στις δυσπρόσιτες πλαγιές της, έχει κηρυχθεί ως τόπος ιστορικός και διαθέτει ιδιαίτερο φυσικό κάλλος. Ενδείκνυται για αναρρίχηση και  πεζοπορία,  με πανοραμική θέα στο Ιόνιο Πέλαγος.

Στο Κρυονέρι υπάρχουν τουριστικές υποδομές και υπηρεσίες για εκπαιδευτές θαλάσσιων σπορ, παρά πέντε και οδηγού βουνού. Επίσης, θα απολαύσετε φρεσκότατα ψάρια και θαλασσινά, πλάι στο κύμα, στη σκιά της Βαράσοβας.

Απέχει 26 χλμ. από τη Ναύπακτο, 15 χιλιόμετρα από την πόλη και πρωτεύουσα του νομού Αιτωλοακαρνανίας το Μεσολόγγι και 20 χιλιόμετρα από τη γέφυρα του Ρίου-Αντίρριου.


Αν έχετε δημιουργήσει λογαριασμό και επιθυμείτε να συνδεθείτε